• Homepage - Tekstuele versie
• Creatieve vlamingen - Tekstuele versie
• Inspiradar - Tekstuele versie
• HR toolbox - tekstuele versie

Creatieve vlamingen - Tekstuele versie

Hallo, ik ben Arnoud. Ik ben de oprichter van de vzw “mobile school”. Met die organisatie hebben we ondertussen 16 rijdende schooltjes voor straatkinderen en zijn we actief in 4 continenten. Maar dat is natuurlijk allemaal niet vanzelf gegaan. We hebben al een hele lange weg afgelegd en heel creatief moeten zijn. Mijn idee is ontstaan door in contact te komen met een mevrouw uit Mol die in Colombia werkte met straatkinderen. Ik dacht meteen: “Hier wil ik iets mee doen”. Dat was vrij impulsief… maar… ik studeerde op dat moment productontwikkeling en ik wou voor mijn thesis iets maken voor die straatkinderen. En dan begin je te denken, maar dat is niet eenvoudig. Ik ben dan veel over die kinderen gaan lezen en ik ben ook naar Zuid-Amerika getrokken om die leefwereld te leren kennen. Gaandeweg is het idee van een mobiel schooltje ontstaan. Geleidelijk aan is dat project beginnen rollen en nu werken we met een aantal vaste krachten en een aantal vrijwilligers. Uiteindelijk is het een zwaar uit de hand gelopen thesis, maar het is zo ongelooflijk fijn en het geeft zoveel voldoening om hiermee bezig te kunnen zijn.

Hallo, ik ben Leo. Ik ben distributiemanager bij een grote producent van sportkledij. In mijn functie kreeg ik heel wat klachten over de kwaliteit van het karton waarin onze producten verpakt werden. Zeker bij lange transporten naar bijvoorbeeld Spanje waren er klachten over het scheuren van het karton, tape die niet goed bleef kleven enzovoort. Dan zijn we beginnen nadenken hoe we dat konden verbeteren. We wilden er ook voor zorgen dat onze kosten niet verhoogden, want je kan gewoon beter en dikker karton gebruiken… maar dan betaal je ook meer. Daarom hebben we totaal nieuwe ideeën ontwikkeld. We hebben de kwaliteit van het karton verhoogd, maar er ook voor gezorgd dat onze producten gemakkelijker en efficiënter te stapelen werden… zo vervoerden we eigenlijk minder “lucht”, waardoor het hele transport rendabeler werd. Alleen al de kartonkost daalde met 2,5%. Een creatief idee dat dus ook goed is voor het bedrijf.

Hallo, ik ben Nele. Ik werk in een dienstencentrum waar mensen met een fysische handicap zowel wonen, leven en werken. Al heel lang komen er groepen scholen en verenigingen “kijken” naar onze bewoners, ’t was bijna net zoals in een zoo. Er was totaal geen interactie tussen de bezoekers en de bewoners… en dat was voor niemand goed. Dit moest dus veranderen en daarvoor hebben ze mij aangenomen. Ik heb een communicatie-achtergrond en van daaruit wilde ik creatief aan de slag gaan. In 2004 ben ik begonnen en zeker vanaf dit schooljaar zijn de bezoeken echte projecten geworden. De bewoners zijn nu de gidsen  van de bezoekers en er komt altijd  een gesprek tussen beide groepen op gang. We tonen bijvoorbeeld een video en daarna geven de bewoners een getuigenis over hun eigen situatie. Zo zien de bezoekers duidelijk dat onze bewoners helemaal geen sukkelaars zijn. En op die manier wordt de integratie van personen met een handicap bevorderd. Ondertussen zijn de bezoeken ook een groot succes geworden en zullen we in de toekomst de werking moeten uitbreiden.

Hallo, ik ben Kris. Aan de ene kant ben ik een gepassioneerd hondenliefhebber, aan de andere kant ben ik bijna 20 jaar kantoorhouder geweest van een bank. Door creatief te zijn heb ik de hondenwereld en de financiële wereld met elkaar kunnen verzoenen. Van mijn hondenpassie heb ik nu dus mijn beroep kunnen maken. De aanleiding om deze stap te zetten was mijn eigen ondervinding dat er voor hondenliefhebbers niet al te veel was geregeld. Met mijn zieke hond kon ik op een zaterdagavond niet meteen terecht bij een dierenarts, daardoor is veel kostbare tijd verloren gegaan zodat mijn hond gestorven is. Zo ben ik beginnen denken aan wat we allemaal voor honden en baasjes zouden kunnen doen. Ondertussen doet onze dienst “iCare” heel veel, denk maar aan een “dogsitter”-dienst die op de hond let als het baasje op reis is, of aan allerlei oplossingen voor gedragsproblemen van de honden. Tegen het einde van dit jaar zullen we ook een verzekering hebben uitgewerkt waarmee baasjes zich kunnen verzekeren voor de kosten van de dierenarts. Ondertussen vonden al 10.000 baasjes de weg naar onze diensten.

Hallo, ik ben Ronny. Ik werk bij een grote autoproducent in Gent. Daar ben ik een deel van een klein team van twee mensen, en dat is het Low Cost Atuomation – team. Het is onze taak om oplossingen te zoeken die de werking van het bedrijf of het comfort van de werknemers verbeteren. Dit doen we door vrij eenvoudige dingen te bedenken, niet door grote investeringen te doen. Elke dag moeten we daarom creatief bezig zijn, want de meeste dingen bedenken we met materiaal dat voorhanden is. Zo hebben we onlangs ook een manier bedacht om ergens op de lopende band de motorkap van de wagens gedeeltelijk te sluiten en daarna weer te openen. Hiervoor hebben we een kruiwagenwiel gebruikt dat tegen de motorkap rolt. Vroeger moest daar telkens een arbeider naartoe wandelen… nu gebeurt dat automatisch. Dat is altijd een tijdsbesparing en doordat we zoveel wagens maken, levert dat al gauw een winst op van meer dan 10.000 euro per jaar. Zo rendeert onze creativiteit elke dag voor mijn bedrijf.  

Hallo, ik ben Luc. In mijn bedrijf maken we instrumenten voor de bemande ruimtevaart. Alles wat we ontwikkelen is compleet nieuw en dus 100% innovatief… en dat is meteen ook wat ik zo boeiend vind aan mijn job. Ik amuseer me echt doordat ik mijn ding kan doen. “De eerste dag dat je je amuseert op je werk, dat is de laatste dag dat je moet werken”, dat is mijn motto en dat breng ik dagelijks in de praktijk. Maar het is natuurlijk niet enkel amusement, we ontwikkelen ook nuttige toestellen. Zo heb ik samen met mijn team een centrifuge gemaakt waar vier personen in kunnen rondgedraaid worden. Op die manier kunnen medische specialisten de negatieve gevolgen van gewichtloosheid op de mens onderzoeken. Zo kunnen ze oplossingen hiervoor zoeken en op termijn worden langere bemande ruimtevaartreizen misschien mogelijk. Het kan dus zijn dat er mede dankzij onze centrifuge in de toekomst mensen op Mars lopen.

Hallo, ik ben Anne. Ik heb een project opgestart om anders te kijken naar veiligheid van het openbare vervoer. Dit creatief project doe ik namens de y-design foundation, en dat is een stichting van openbaar nut.  Het doel van dit onderzoek is om de perceptie van veiligheid te verbeteren in het openbaar vervoer. Op die manier willen we deze manier van zich te verplaatsen prettiger te maken om zo de verkeersinfarcten te vermijden. In dit project bestuderen we onder meer de angst van de mensen en proberen daarop te in te spelen. Als voorbeeld kan ik de “leesbaarheid” van een ruimte nemen: mensen willen graag dat er duidelijke verlichting en informatie aanwezig zijn in bijvoorbeeld metrostations. Ook de akoestiek in die ruimtes is heel belangrijk. Op die manier voelen de mensen zich veiliger op die openbare plaatsen… en wordt het dus prettiger om de tram of de bus te nemen.

Hallo, ik ben Flor. Als telg uit een molenaarsfamilie weet ik wat innoveren is. Mijn firma steunt op twee belangrijke ideeën: ik wil enerzijds groeien door diversificatie, dus door verschillende dingen te doen en ik wil ook inspelen op nichemarkten. Ik doe dus heel wat, zo heb ik een bedrijf waar mengvoeders en bloem gemaakt worden, heb ik we een pluimveeslachthuis met allemaal labelkippen en doen we aan aquacultuur. Ik was eigenlijk al begin de jaren ’80 op zoek naar nieuwe producten omdat ik zag dat de landbouw het niet gemakkelijk zou krijgen. Zo ben ik in 1990, na de val van het Ijzeren Gordijn, aan larven van de steur geraakt. Na verloop van tijd ben ik dan ook kaviaar beginnen te produceren. Niet eenvoudig, want pas na acht jaar kan je van de steur de eitjes oogsten. Maar de Belgische kaviaar is een kwaliteitsproduct, zeker omdat mijn bedrijf er veel onderzoek naar doet. Momenteel verkopen we 500 kg kaviaar per jaar, maar de vraag is groter dan het aanbod en dus wil ik de productie opdrijven. Maar vooral wil ik elk jaar iets nieuws creëren… volgend jaar breng ik misschien witte kaviaar van de albino steur op de markt.

Hallo, ik ben Jimmy. Met vier medestudenten heb ik in een Small Business Project een visuele manier ontwikkeld om gitaar te leren spelen. Dit compleet nieuwe idee ontwikkelden we als eindwerk in het laatste jaar elektronica. Ons product bevat een heel dunne printplaat die op de hals van de gitaar kan bevestigd worden. Door middel van een computerprogramma dat we zelf schreven en midi muziekbestanden die gratis en legaal van het internet te downloaden is, kan iedereen eenvoudig muziek naspelen. Je moet gewoon je vingers op de lichtjes, de zogenaamde LED’s plaatsen… Zo is het niet meer nodig om naar een blad of een computerscherm te kijken en “blindelings” te spelen, je kan naar je vingers blijven kijken. Dat maakt gitaar leren spelen heel wat eenvoudiger. Ook een voordeel is dat je meteen bekende liedjes kunt naspelen. Ons project is vorig jaar bekroond als tweede beste project van Europa. Het is vernieuwend en uniek in de wereld.  

Hallo, ik ben Ivan. Als wiskundeleraar aan het Sint-Donatusinstituut in Merchtem, probeer ik mijn leerlingen te interesseren voor wiskunde. Dat is niet altijd even evident want wiskunde krijgt soms nogal eens het etiket dat het saai is, ten onrechte natuurlijk. Wiskunde is mooi en dat wil ik duidelijk maken. Daarom probeer ik mijn leerlingen te intrigeren door bijvoorbeeld de geometrische figuren van graancirkels. Velen zijn daarin geïnteresseerd omdat het iets mysterieus is. Op die manier gebruik ik een soort ‘paard van Troye’ in mijn lessen: ik breng die graancirkels binnen en pas later leg ik de link met de wiskunde en kunnen we op zoek gaan naar de meetkundige constructies die in die graancirkels zitten. Vaak gebruik ik daarbij de computer, want ook dat maakt wiskunde ook boeiender. Het idee van de graancirkels breidt zich ook uit in Europa. Er zijn nu ook al partnerscholen in Italië, Griekenland en Spanje die met dit project bezig zijn.

Hallo, ik ben Pascal. Een paar jaar geleden ben ik de website seniorennet.be gestart. Ondertussen komen er elke dag meer dan 60.000 bezoekers op mijn website. Het is allemaal begonnen doordat ik een idee zocht om een nieuwe website te maken. Mijn grootmoeder vroeg mij regelmatig om dingen op te zoeken op internet… en zo ben ik beginnen denken om iets voor senioren te doen. Voor die doelgroep bestond er op internet nog heel weinig. Zo is het allemaal beginnen rollen. In het begin was de website vooral een centrale informatieplaats, nu is de site meer interactief en bijvoorbeeld de blogs voor 50-plussers zijn heel populair. Ik heb ondertussen ook twee boeken geschreven “Internet na 50” en “Veilig op het internet”. In die boeken leg ik heel praktisch uit hoe het internet werkt. Ik maak ook altijd een link met het dagelijkse leven zodat het allemaal heel duidelijk wordt. Van mijn eerste boek zijn er ondertussen bijna 25.000 exemplaren verkocht.

Hallo, ik ben Geert. Als landbouwer ben ik nooit aangetrokken geweest tot massaproductie… ik heb het altijd willen doen op mijn manier. Zo heb ik het bedrijf omgevormd tot een volledig biologische boerderij. Melk is feitelijk mijn hoofdinkomen, maar ik wou ook iets doen met het vlees van mijn beesten. Dat was een moeilijke zoektocht, maar uiteindelijk ben ik samen met een vleesfabrikant in zee gegaan om te experimenteren met een totaal nieuwe salami die zowel heel goed van kwaliteit is én  volledig biologisch. De eerste probeersels waren niet meteen een succes, zo waren de houdbaarheid en de smaak bijvoorbeeld in het begin niet optimaal. Maar we zijn blijven zoeken tot we na ongeveer een jaar een biologische salami van rundvlees ontwikkeld hebben die puur natuur is. We hebben zelf de marketing van dat product gedaan en nu wordt het product al in ongeveer 250 winkels verkocht. Dit is echt een samenspel geweest van industrieel verstand en boerenverstand dat perfect heeft gewerkt. 

Hallo, ik ben Marleen. In ons sierteeltbedrijf hadden we een probleem: we hadden heel erg drukke piekperiodes in de winter met onze kerstrozen en in het voorjaar. Maar de periodes daartussen waren niet interessant, we hadden wel onze vaste kosten, maar veel te weinig verkoop. Daarom zijn we beginnen zoeken naar oplossingen om daar iets aan te doen. We zijn dan op het idee gekomen om bloementorens te verhuren. Die torens bestonden enkel maar voor de gemeentes, maar wij dachten dat deze ook voor bedrijven en particulieren interessant konden zijn. We hebben dan zo een aantal van die bloementorens aangekocht en zo is het project van start gegaan. We zijn ondertussen 2 jaar met die verhuur bezig en het loopt vlot. Nu hebben we al zo’n 150 torens aangekocht. Dat is altijd een investering, maar het is een succes omdat we de kalme periodes hiermee hebben kunnen opvullen. De bloementorens evolueren ook want klanten vragen soms andere dingen zoals bloembakken om aan bruggen te kunnen hangen. We gaan dan op zoek om een oplossing voor onze klanten te zoeken.  

Hallo, ik ben Patrick. Ik baat een restaurant uit in Sint-Martens-Latem. Om het dalende restaurantbezoek tegen te gaan zijn we beginnen denken over creatieve oplossingen. Onlangs zijn we daarom begonnen met een “Horeca-BOB-dienst”. Dat wil zeggen dat onze klanten na een avondje tafelen niet meer achter het stuur van hun wagen moeten kruipen. Ze kunnen vanaf nu een gratis lift naar huis krijgen. De klanten worden met hun eigen wagen naar huis gevoerd en onze chauffeur wordt door een knalgele promowagen van onze zaak terug opgehaald. Voordeel is ook dat de klanten niet vooraf deze dienst moeten regelen en pas de avond zelf kunnen beslissen of ze er gebruik van maken, de dienst is trouwens gratis. Er is trouwens veel interesse in de regio voor deze dienst en mogelijk wordt ze ook uitgebreid naar collega-restauranthouders. Eigenlijk hoop ik dit project verder te kunnen uitbouwen in heel Vlaanderen. Het is ons creatieve antwoord op het dalende restaurantbezoek.   

Hallo, ik ben Katleen. In oktober vorig jaar heb ik een bedrijf opgestart volledig toegewijd is aan de man. De man doen stralen, dat is onze corebusiness. Om dit project te kunnen uitvoeren heb ik eerst de wereld afgereisd op zoek naar goed product. Ik heb zelf een apothekersopleiding gevolgd, maar daarnaast wil ik ook een trendsetter zijn en heb ik ook ervaring in de verkoop. Met deze nieuwe onderneming kan ik al die dingen combineren. Nu verdelen we een wetenschappelijk onderbouwd gamma aan verzorgingsproducten dat volledig op maat van de man is gemaakt. Het is onze bedoeling om meestal op vrij eenvoudige manieren de man zelfzekerder en succesvoller te laten zijn. Bijvoorbeeld, een man ziet er wat slechter uit door een jetlag… we leren hem hoe hij er op een paar minuutjes tijd veel beter kan uitzien en de sporen van de jetlag kunnen weggewist worden. We zijn er trouwens voor alle mannen, maar vooral mannen die in hun job veel contacten hebben zijn geïnteresseerd. Uit ons marktonderzoek bleek het ook dat de uitstraling een belangrijk was in de communicatie.  

Hallo, ik ben Annick. Ik werk bij Vito en  dat is de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek. Daar doe ik vooral onderzoek naar plasma, en dat kennen we nu vooral het lichtgevende gas in TL-lampen en ook van de plasmatelevisies. In de natuur kennen we het ook want de bliksem en de zon zijn ook  plasma’s. Dat is allemaal vrij technisch, maar het belangrijkste is dat met die techniek ontelbare toepassingen mogelijk zijn. Zo kunnen we door deze technologie bijvoorbeeld plastiek eenvoudiger bedrukken of een folie maken die etenswaren langer vers houdt. Het worden dus betere producten, die bovendien nog milieuvriendelijker zijn ook. We moeten minder chemische stoffen gebruiken en er ook minder uitstoot van CO2 nodig. We gebruiken de wetenschap creatief en bovendien ten voordele van het milieu, en dat geeft natuurlijk een dubbele voldoening.

Hallo, ik ben Joeri. Een tijdje geleden heb ik een idee ingestuurd voor een grote internationale computerwedstrijd. Voor die wedstrijd moesten we een idee uitwerken voor een sociaal project. Ik had een idee over het beveiligen van een website voor kinderen die lang in het ziekenhuis moeten blijven. De beveiliging van die website was goed, maar door middel van mijn idee van de elektronische identiteitskaart kan deze nog veiliger.  Zo kan niemand zich nog voor iemand anders uitgeven en informatie lezen die niet voor hem bestemd is.
En mijn idee heeft succes, want Ik heb die wedstrijd gewonnen…  en daarmee heb ik een studiebeurs van 5.000 dollar gewonnen. Mijn idee is ook een van de 10 over heel de wereld die verder zullen ontwikkeld worden. Het is trouwens niet mijn eerste creatieve idee. Ik maakte onder meer ook een zoeksysteem voor boeken in de bibiliotheek.

Hallo, ik ben Huget. Met mijn bedrijf geef ik ondernemingen advies om mensen na een ziekte of een ongeval terug aan het werk te helpen. Ik ben daar in de jaren ’80 mee gestart nadat ik zelf een arbeidsongeval heb gehad. Ik heb toen zelf ondervonden dat het niet eenvoudig is om daarna weer aan de slag te gaan. Zo ben ik beginnen denken om de link te kunnen zijn tussen ergonomie en ergotherapie. Met andere woorden: om de werksituatie aan te passen aan de nieuwe situatie van de persoon, of om op een andere manier oplossingen te zoeken. In mijn werk is creativiteit elke dag nodig… er is wel een rode draad in het advies dat we geven… maar toch is het altijd een kwestie van elke situatie apart te bekijken. Ondertussen hebben we bijna 1.000 cases gedaan… wat eigenlijk wil zeggen dat we bijna 1.000 mensen opnieuw een perspectief hebben gegeven. Het herstellen van levenskwaliteit, dat is bij ons het belangrijkste doel.

Hallo, ik ben Jan. Met mijn bedrijfje doen we aan consultancy over reclame op een heel andere manier. Ik heb een database van ongeveer 4.000 mensen over heel de wereld. Dat zijn allemaal creatieve mensen, maar uit heel uiteenlopende werelden. Dat kunnen kunstenaars, koks, huismoeders zijn. Noem maar op. Ik breng deze mensen samen in een soort van denktanks rond bepaalde onderwerpen. Zo probeer ik op een objectieve manier creatief te zijn. Ik kan bijvoorbeeld mensen samenbrengen rond het thema “voeding” en dan kunnen daar ideeën uit de bus komen over de verpakking, of over nieuwe producten, over de smaak… eigenlijk over alles wat enigszins met voeding te maken heeft. Zo probeer ik verder te denken dan dat het meestal gebeurd. We werken eigenlijk in een andere richting. Het is niet eerst het product en dan nadenken hoe je het verkoopt… het is eerst nadenken over de producten zodat ze beter op het doelpubliek zijn gericht. Ik probeer zo ook vaak de brug te zijn tussen de creatieve mensen die snel op de bal spelen en de bedrijven en de overheid die van nature trager zijn. Zo kunnen we innovatie stimuleren door creatieve ideeën te bundelen voor concrete projecten.